guido naets, de webstek           

 

 

Guido Naets

Tramlaan 444

B-1933 Sterrebeek-Zaventem

T: +32(0)2 305 3016

M: +32(0)472 922 766

Reageer via   guido.naets@telenet.be

Ook op Facebook, LinkedIn, Plaxo en Netlog    

Update 13.3.2012

                                  

1.Quousque tandem…

Hoe lang nog eer het schip zinkt?

Het minderheidskabinet Di Rupo dat het Belgische establishment na de verkiezingen van juni 2010 moeizaam heeft opgezet, bestaat nu enkele maanden. Het Vlinderakkoord dat “geen enkele bereidheid tot structurele verandering of tot mentale ommekeer” vertoont, wordt geleidelijk uitgevoerd: een programma dat geen meerderheid heeft in Vlaanderen, een kabinet met een overwicht aan Franstalige ministers, een premier die het voordien niet de moeite vond om de eerste taal van het land te leren.

De drie Vlaamse kleurpartijen, met samen amper 43 Kamerzetels hebben geduld dat N-VA met haar 27 zetels uit de onderhandelingen werd gemanoeuvreerd. De nieuwe regering heeft zich als hoofddoel gesteld, de N-VA tegen volgende verkiezingen te vernielen, zoals Guy Verhofstadt zijn regering wou afgerekend zien op haar succes in haar strijd tegen het VB. Nadat het Vlaams Belang met alle denkbare middelen werd bestreden, wordt nu de Nieuw-Vlaamse Alliantie als “Publieke vijand nummer één” behandeld.

Vlaamse verzuchtingen moeten blijkbaar tegen elke prijs moeten worden onderdrukt en Vlaamse speerpuntpartijen vernietigd. Het demoniseren van al wat Vlaams is wordt dag aan dag bij de Franstalige Belg ingehamerd door de politieke klasse en de media, zoals blijkt uit  het onderzoek van Michielsens en Angioletti rond het RTBF-programma Mise au Point. Zie  www.Vlaanderenscherpgesteld.be

Brave mensen, die Vlamingen, maar blijkbaar niet dom

“Le grand vainqueur, c’est la Belgique”, had Beatrice Delvaux na   het Vlinderakkoord in LE SOIR gejuicht. “La Belgique nous appartient”, zei Elio Di Rupo op de RTBF. “Les flamands encore roulés” gonsde het door het internet.

“Brave mensen, die Vlamingen”, schreef Louis Verbeke in DE TIJD. “Vlaanderen gaat de meest beschamende periode van zijn hedendaagse geschiedenis in”, aldus Mark Grammens in JOURNAAL.  “Vlaanderen zal zich nooit kunnen bevrijden uit de dodelijke wurggreep van het Belgische regime zolang het V-Blok niet de volstrekte meerderheid haalt”, aldus Bart Maddens in DOORBRAAK van december 2011.

Die volstrekte meerderheid is volgens de opiniepeilingen virtueel al bereikt want de N-VA is in de peiling van 12 maart even groot als de drie kleurpartijen samen. Een groeiende meerderheid van Vlamingen voelt zich verraden door de drie Vlaamse partijvoorzitters die zich als “nuttige idioten” in paniek hebben laten gijzelen door de PS en die 180 jaar Vlaamse ontvoogding hebben teruggedraaid.

De Vlaamse meerderheid breken

Met de geplande staatshervorming werd de “Vlaamse” onderhandelaars een rad voor ogen gedraaid. Inzake BHV en Financieringswet lieten ze zich op gênante manier “rollen”; Brussel wordt de facto uitgebreid tot heel het arrondissement Halle-Vilvoorde, waarbij de faciliteitengemeenten via een apart kanton Sint-Genesius-Rode het koppelstuk worden tussen Brussel en het Waalse grondgebied. De Vlamingen worden in Brussel politiek van de kaart geveegd, terwijl de Franstaligen in de zes faciliteitengemeenten kunnen kiezen of voor Brusselse kandidaten of voor Franstalige kandidaten in de Vlaamse kieskring. De rechtsbedeling voor de Vlamingen in Brussel wordt gedecimeerd terwijl de Franstaligen in heel Halle-Vilvoorde op hun Franse wenken kunnen worden bediend. De verfransing kan tot aan de poorten van Leuven, Mechelen en Aalst doordringen. En alle voor de Franstaligen gunstige regelingen worden in de grondwet vastgepind door het achterpoortje van art. 195, dat men eenmalig met de steun van de Groenen buiten werking wil stellen. DiRupistan komt zodoende in de illegaliteit terecht en het is dan ook voorbarig te spreken van een regering Di Rupo I, alsof hier nog een vervolg zal op komen.

Het gezonken schip

Het hele land is blootgesteld aan de PS-hegemonie, die eerder al Wallonië heeft ten gronde gericht. De Europese Unie is al aangetast door de Belgianisering, nu dreigt de Wallonisering van België .

Dat zal allicht niet lukken omdat de Vlamingen er zich tegen verzetten, dan hebben de Franstaligen alvast een zo gunstig mogelijke uitgangspositie verworven voor de opsplitsing van het land, de onvermijdelijke “dismembratio”.

 2. Van Turkse tortels, Canadese ganzen en Amerikaanse vogelkers

 

QUOUSQUE TANDEM…?

Uit mijn Doorbraak-artikel van september 2005)….Wetenschappelijke waarnemingen hebben aangetoond dat Turkse tortelduiven in honderd jaar massaal naar het Westen zijn gemigreerd. Van jaar tot jaar schoof de “tortelgrens” westelijk en noordelijk op. Idem dito voor de halsbandparkieten die ooit uit het Melipark op de Heizel werden gelost en nu de verre omgeving van Brussel onveilig maken. Het is precies in kaart gebracht.

Melting Pot?

---

Men zal ons per vierkante kilometer precies kunnen vertellen hoeveel Turkse tortelduiven in een land of provincie voorkomen, hoeveel Amerikaanse vogelkers, uitheemse eik of Canadese ganzen. Hoe dat met de mensen zit, willen we niet geweten hebben: een groot taboe, zoals elke antropoloog wel weet. Waar zijn de statistieken over het aantal Turken, Marokkanen, Albanezen ... of joden, van geboorte, of van eerste of tweede generatie? Dat zal wel verband houden met het verschrikkelijke lot dat de joden vorige eeuw heeft getroffen. Maar inmiddels ontglipt ons wel een schatkamer aan sociologische gegevens. Zelfs voor het globale cijfer van EU-inwoners van vreemde oorsprong (dus van buiten de EU) is men op ramingen aangewezen, en die lopen van 20 tot 30 miljoen. Met de mensen er bij uit EU-landen die buiten hun geboorteland wonen, komt men allicht aan 40 tot 50 miljoen, op een totaal van 460 miljoen. Men wil het echter niet geweten hebben, zodat Europa dan één grote smeltkroes wordt, de Amerikaanse “melting pot” achterna.

Djembe, rasta, rappen, noem maar op: hoe exotischer hoe beter. Weg eigen patrimonium, eigen volksliederen, culturele en spirituele wortels, eigen beschaving, eigen identiteit: ziedaar voor velen het postmoderne programma. Als de EU daaraan toegeeft, zal ze verder wegglijden uit de gunst van de massa. Ze moet integendeel de harten van de mensen heroveren en zich volksverbonden gedragen. Zo zal ze de nieuwe medeburgers houvast en referentiepunten bezorgen zodat ze niet in een uitzichtloze toekomst belanden.

Aha-Erlebnis

---

Tot zover de mensen, nu de natuur. Het vigerende natuurbeleid wil alle vreemde elementen weren. Het bosbeleid wil nadrukkelijk ‘Amerikaanse vogelkers en andere exoten bestrijden’, zoals elke boseigenaar weet die een beheersplan opstelt of een vergunning voor dunningskap aanvraagt. Dat brengt me bij Simon Schama die in zijn schitterend werk Landschap & Herinnering (Uitgeverij Contact, 1995) toegeeft dat het nationaalsocialisme ‘wel uiterst gewetensvol met het milieu omging. Het uitroeien van miljoenen levens was geenszins onverenigbaar met de hartstochtelijke bescherming van miljoenen bomen’ (p. 133). Dat schreef Schama niet neer als een ‘obsceen syllogisme: de beschuldiging dat de moderne milieubeweging ook maar enige verwantschap vertoont met totalitarisme’. Als dat geen doordenkertje is...

---

Inmiddels heeft de Europese Commissie de bio-diversiteit ontdekt, althans wat planten en dieren betreft.